بهمن ۱۸م, ۱۳۸۸ 
11 بازدید 
پرویز مشکاتیان ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور به دنیا آمد. وی مقدمات موسیقی را از ۶ سالگی نزد پدرش، حسن مشکاتیان، آموخت و نخستین کنسرت خود را در سن ۸ سالگی در مراسم گردهمایی دانش آموزان در مدرسه امیر معزی نیشابور ارائه داد. پس از آن در جشنواره موسیقی که دراردوگاه رامسر برگزار می شد به دفعات شرکت کرد و در تمامی آنها مقامهای ممتاز را به دست آورد. مشکاتیان علاوه بر آهنگسازی و نوازندگی سنتور که ساز تخصصی اوست با سه تار هم آشنایی کافی دارد و همنوازی سه تار در آلبوم سر عشق را خودش انجام داده است.
سال ۱۳۵۳ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد و همزمان به آموزش ردیف میرزا عبدالله نزد نور علی خان برومند و ردیف موسیقی سنتی نزد دکتر داریوش صفوت پرداخت.
در همین زمان ردیف مبانی موسیقی و موسیقی ایرانی را نیز نزد اساتیدی چون دکتر محمدتقی مسعودیه، عبدالله خان دوامی، سعید هرمزی، یوسف فروتن فرا می گرفت.
این هنرمند از سال ۱۳۵۴ همکاری خود را با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به عنوان مدرس و نوازنده سنتور و سرپرست گروه زیر نظر دکتر داریوش صفوت آغاز کرد. درکنار آن به اجرای کنسرت های متعدد با خوانندگانی چون پریسا (فاطمه واعظی) و هنگامه اخوان پرداخت و در سال ۱۳۵۶ گروه عارف را تشکیل داد.
درهمین سال وی در آزمون باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار می شد شرکت کرد و به همراه پشنگ کامکار مقام اول در رشته سنتور و همچنین مقام ممتاز را به همراه داریوش طلایی در ردیف نوازی به دست آورد.
همکاری با رادیو زیر نظر هوشنگ ابتهاج (سایه) از دیگر فعالیت های مشکاتیان درسال ۵۶ بود که با واقعه ۱۷ شهریور ۵۷ او و گروهی دیگر از اهل موسیقی به صورت دسته جمعی از رادیو استعفا دادند.
در این سال مشکاتیان به اتقاق گروهی دیگر از هنرمندان موسیقی و با همکاری گروههای عارف و شیدا مؤسسه چاووش را شکل داد که حاصل آن انتشار برخی از ماندگارترین قطعات موسیقی سنتی در سالهای ۵۷ تا ۶۲ بود که غالبا آثار این سال ها با صدای شهرام ناظری و محمدرضا شجریان اجرا و منتشر شده است.
در همین سال ها بود که مشکاتیان با استاد محمد رضا شجریان فعالیت های مشترکی را آغاز کرد. حاصل این همکاری خلق آثاری چون آلبوم های سر عشق( درماهور) بیداد( دستگاه همایون ) بر آستان جانان ( در شور و بیات ترک)، نوا (مرکب خوانی در دستگاه نوا) ، دستان(در دستگاه چهار گاه) و نیز اجرای کنسرت های برون مرزی به همراه شجریان در کشورهای اروپایی بود که تا سال ۱۳۶۶ به طول ادامه داشت.
از سال ۶۷ همکاری با خوانندگان دیگری را هم در فعالیت های خود گنجاند که از آن جمله می توان به شهرام ناظری( آلبوم لاله بهار)، علی جهاندار( آلبوم صبح مشتاقان)، علیرضا افتخاری(مقام صبر)، ایرج بسطامی (موسم گل، افشاری مرکب، مژده بهار، وطن من)، علی رستمیان و حمیدرضا نوربخش (کنسرت گروه عارف) و… اشاره کرد.
او از سال ۱۳۷۶ اجراهای صحنه ای و انتشار آلبوم را متوقف کرد و تا تابستان سال ۸۴ کنسرتی در کشور اجرا نکرد. تابستان ۸۴ با انگیزه احیای گروه عارف و شیدا کنسرتی درتالار کشور با صدای شهرام ناظری ارائه کرد.
دسته بندی: 
برچسب ها: 