فرامرز پایور سال ۱۳۱۱ در تهران متولد شد. او ظرائف نوازندگی ساز سنتور را نزد استاد ابوالحسن صبا آموخت و در راه اعتلای این ساز بسیار کوشید. پایور علاوه بر نگارش کتب دستور سنتور، قطعات آهنگین بسیاری نیز برای این ساز ساخت و تنظیم کرد. پدرش استاد زبان فرانسه وعلاقه مند به نقاشی بود وتابلوهای زیادی از او به یادگار مانده است. پدر بزرگش مصور الدوله، نقاش مخصوص دربار قاجار بود و آثارش در کارخ های گلستان و صاحبقرانیه نگهداری می شود. پدر و جدش ویلون و سنتور را خوب می نواختند و با استادان زمان خود معاشرت داشتند.

حصیلات ابتدایی و متوسطه او در دبستان عسجدی و دبیرستان دارالفنون تهران به پایان رسید و در سال ۱۳۳۱ وارد خدمت نظام شد ویک سال بعد به استخدام وزارت دارایی درآمد. پایور در هفده سالگی آموختن موسیقی را در مکتب استاد صبا آغاز کرد و در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت.

با همکاری ارکستر وزارت فرهنگ و هنر سابق، همچنین خوانندگانی چون عبدالوهاب شهیدی، محمدرضا شجریان، نادر گلچین و سروش ایزدی اجرا کرده است. وی با وجود بروز عارضه سکته و زمین‌‏گیر شدن از چند سال گذشته تاکنون، هنوز از تربیت شاگردان و کوشش در راه اعتلای موسیقی ملی ایران غافل نمانده است.
پس از تأسیس تلویزیون، پایور به اجرای برنامه های زنده در این رسانه گروهی پرداخت که در زمان خود، گام مهمی برای جلب بیشتر توجه مردم به موسیقی سنتی ایران بود فعالیت اصلی او از سال ۱۳۳۴ در اداره کل هنرهای زیبا آغاز شد. همزمان با تدریس در هنرستان موسیقی ملی در همین سال با تاسیس تالار رودکی برنامه هایی را نیز برای تک نوازی وهم نوازی ترتیب داد و بسیاری از آثار گذشتگان را به ذوق خود تنظیم کرد.
بعد از درگذشت صبا در سال ۱۳۳۶، پایور به آموخته های خود قناعت نکرد و نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلی خان برومند به فراگیری ردیف درویش خان، میرزا عبداله پرداخت.
سال ۱۳۴۲ پایور برای تحصیل زبان به انگلستان رفت و پس از گذراندن دوره ای سه ساله موفق به دریافت درجه تخصصی زبان انگلیسی از دانشگاه کمبریج شد. در اواخر همین دوره تحصیلی چند برنامه تکنوازی سنتور را همراه با سخنرانی هایی در معرفی موسیقی ایرانی در دانشگاه های لندن و کمبریج اجرا نمود و به قول خودش تحصیل زبان انگلیسی را به خدمت معرفی موسیقی ایرانی گرفت.

بازگشت پایور از انگلستان مصادف با آغاز برگزاری جشن های هنرشیراز بود. او همه ساله با گروه اساتید و گروه نوازندگان فرهنگ و هنر نمونه های ارزنده ای از آثار بزرگان موسیقی ملی ونیز آثار خود را در این جشن ها اجرا می نمود. پایور در سال ۱۳۴۷از وزارت دارایی به وزارت آموزش وپروش (سازمان مبارزه با بی سوادی) منتقل و در سال ۱۳۵۵ بازنشسته شد.

از آثار او می توان به مجموعه زیر اشاره کرد:
ردیف آوازی موسیقی ایرانی به روایت استاد عبداله دوامی، مجموعه تصنیف های قدیمی از ساخته های عارف، شیدا، سماع حضور و غیره، مجموعه آثار درویش خان ورکن الدین مختاری، پایور مدتی هم نزد حسین دهلوی و امانوئل ملیک اصلانیان آهنگسازی آموخت واز محضر این دو استاد بهره های فراوان گرفت.
تلاش بی دریغ این هنرمند برای حفظ و اشاعه آثار ارزشمند موسیقی ملی ایران در زمینه تألیف و تدوین نیز بسیار پر بار است. گرد آوری ردیف آوازی و مجموعه تصنیف های قدیمی به روایت استاد عبداله دوامی، اهتمام در چاپ و انتشار ردیف های استاد صبا و تألیف منابع مختلف برای نوازندگان سنتور از مبتدی تا عالی شامل پیش درآمد، چهار مضراب، رنگ وانوع ضربی ها و قطعه های مختلف در تمام دستگاه ها و آوازها بخشی از این تلاش است.