بهمن ۲۶م, ۱۳۸۸ 
14 بازدید 
منوچهر آتشی، شاعر و مترجم ایرانی در ۲ مهر سال ۱۳۱۰ در بخش دهرود شهرستان دشتستان استان بوشهر متولد شد. او پس از اینکه دوره دانشسرای مقدماتی را در شیراز گذرانید، چندسالی به آموزگاری پرداخت و در سال ۱۳۳۹ به تهران آمد و در دانشسرای عالی، به تحصیل پرداخت و در مقطع کارشناسی رشتهزبان و ادبیاتانگلیسی فارغالتحصیل شد…
وی که همواره در دهههای چهل و پنجاه و شصت به سبک نیمایی شعر میسرود در دو دهه اخیر با گرایش به شعر سپید به طرح دیدگاههای جدیدی در شعر پرداخت.
او همچنین از نادر شاعرانی بود که پیوستگی را با نسلهای جدیدتر همواره و به طور موکد حفظ کرد و از دراختیار گذاشتن بار دانستههای خود به دانشجویان و شاعران حتی بسیار نوپا در سرایش شعر اغماض نکرد.
تالیفات متعدد آتشی به دلیل تجدید چاپ در زمینه تحلیل و نقد و تفسیر و مجموعههای شعر همواره در دسترس افراد علاقمند است.
آثار وی
- آهنگ دیگر ۱۳۳۹
- آواز خاک ۱۳۴۷
- دیدار در فلق ۱۳۴۸
- برانتهای آغاز
- گزینه اشعار ۱۳۶۵
- وصف گل سوری ۱۳۷۰
- گندم و گیلاس ۱۳۷۰
ترجمه ها
- فانتامارا، اثر «اینیاتسیو سیلونه»
- جزیره دلفینهای آبیرنگ
- مهاجران
- دلاله
ایشان در روز یکشنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۴ درسن ۷۴ سالگی در بیمارستانی در تهران بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفتند؛وی را در زادگاهش بوشهر به خاک سپردند. او چند روز قبل از مرگش درمراسم چهره های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات ایران زمین معرفی شد.
دسته بندی: 
برچسب ها: 