سال ها پیروی مذهب رندان کردم
تا به فتوی ِ خرد حرص به زندان کردم
من به سرمنزل عنقا نه به خود بردم راه
قطع این مرحله با مرغ سلیمان کردم

دل می رود زدستم صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
دَه روز مهر گردون، افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

ای هد هد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت
حیف است طایری چو تو در خاکدان غم
زینجا به آشیان وفا می فرستمت

روزگاری شد که در میخانه خدمت می کنم
در لباس فقر کار اهل دولت می کنم
تا کی اندر دام وصل آرم تذروی خوش خرام
در کمینم و انتظار وقت فرصت می کنم

سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد
به دست مرحمت یارم در امیدواران زد
چو پیش صبح روشن شد که حال مهر گردون چیست
بر آمد خنده ای خوش بر غرور کامگاران زد ..